| ای نفس خرم باد صبا | از بر یار آمدهای مرحبا | |
| قافله شب چه شنیدی ز صبح | مرغ سلیمان چه خبر از سبا | |
| بر سر خشمست هنوز آن حریف | یا سخنی میرود اندر رضا | |
| از در صلح آمدهای یا خلاف | با قدم خوف روم یا رجا | |
| بار دگر گر به سر کوی دوست | بگذری ای پیک نسیم صبا | |
| گو رمقی بیش نماند از ضعیف | چند کند صورت بیجان بقا | |
| آن همه دلداری و پیمان و عهد | نیک نکردی که نکردی وفا | |
| لیکن اگر دور وصالی بود | صلح فراموش کند ماجرا | |
| تا به گریبان نرسد دست مرگ | دست ز دامن نکنیمت رها | |
| دوست نباشد به حقیقت که او | دوست فراموش کند در بلا | |
| خستگی اندر طلبت راحتست | درد کشیدن به امید دوا | |
| سر نتوانم که برآرم چو چنگ | ور چو دفم پوست بدرد قفا | |
| هر سحر از عشق دمی میزنم | روز دگر میشنوم برملا | |
| قصه دردم همه عالم گرفت | در که نگیرد نفس آشنا | |
| گر برسد ناله سعدی به کوه | کوه بنالد به زبان صدا |


